เตรียมตัวไปเที่ยวน้ำตกทีลอซู

             การที่เราจะไปเที่ยวพักผ่อนหย่อยใจในสถานที่ต่างๆนั้น  แน่นอนเราก็ต้องศึกษาเส้นทางนั้นๆ และอุปกรณ์ที่เราจะต้องเตรียมเพื่อนำไปใช้ในกิจกรรมนั้นๆอยู่แล้ว มีใครเห็นด้วยไหมคะ..  เพราะอย่างน้อยเราต้องมีการเตรียมตัวว่าเราจะเตรียมสิ่งของหรือของใช้ส่วนตัวของเราไปอยู่แล้ว  หรือเสื้อผ้าหน้าผม โถๆส่วนน้อยที่จะไปตัวเปล่า(มีแต่พวกที่หนีออกจากบ้านเท่านั้นแหละค่ะที่จะไปตัวเปล่า 555 กะหนีไปให้ไกลแบบว่าไปอยู่ที่นั่นเลย) อย่างน้อยต้องมีแปรงสีฟัน  ยาสีฟัน อุปกรณ์เครื่องใช้บ้างแหละหมูน้อยว่า...เรามาคุยเรื่องการเตรียมตัวเดินทางไปสู่น้ำตกทีลอซูที่เค้าล่ำลือว่างดงามกันดีกว่าค่ะ  

            จากการเดินทางท่องเที่ยวน้ำตกทีลอซูทริปนี้  หมูน้อยเลยได้ประสบการณ์ในการเตรียมอุปกรณ์ไม่ครบมาเล่าให้เพื่อนๆฟังกัน  อย่างน้อยหากเพื่อนๆอยากไปเที่ยวน้ำตกทีลอซูอันสวยสดงดงานของเมืองไทยเรานั้น  ก็จะได้รู้ว่าต้องเตรียมอะไรไปบ้างนะคะ  เพื่อให้การท่องเที่ยวทริปนี้เต็มไปด้วยความสุขและความสะดวก  และมีความสุขกับการท่องเที่ยวแบบหมูหินๆกันค่ะ  เรามาดูกันเลยนะคะ

            การเดินทางไปสู่น้ำตกทีลอซูอันอลังการนั้น  อย่างแรกเราต้องนั่งรถเพื่อเดินทางสู่จ.ตาก ถึงอ.แม่สอดเตรียมตัวเดินทางผ่าน 1219 โค้ง โดยใช้เส้นทางแม่สอด-อุ้มผาง  ใครที่ทนเห็นโค้งๆๆๆๆแล้วเป็นต้องแย่นั้น  กรุณาเตรียมยาแก้เมารถที่ขายเป็นแผงๆไปได้เลยนะคะ  เพราะว่าเราจะต้องขึ้นเขาๆๆๆๆๆ และลงเขาๆๆๆๆๆ บวกโค้งๆๆๆๆๆ อีกนับพันโค้งเลยค่ะ  (เส้นทางนี้ควรขับรถแบบระวังอย่างยิ่งเนื่องจากว่ามีเหวตลอดเส้นทางและทางลาดชันมาก)

           อย่างที่สอง ขนม นม เนย  ควร เตรียมขนมขบเขี้ยวหรือเสบียงนั่นเองค่ะ  เนื่องจากว่าเราไม่มีเวลามากนักในการที่จะแวะตลอดเส้นทางเพื่อเชยชมสิ่งของต่างๆ  เพราะว่าเราต้องทำเวลากันเพราะเราออกเดินทางจากกรุงเทพตอนเย็น  กว่าจะถึงอุ้มผางก็ประมาณ 7.30 น. แล้วต้องล่องแพกันต่อ  จึงสมควรที่จะตุนเสบียงอันโปรดของเราไว้  หมูน้อยขอแนะนำเลยนะคะที่ปั๊ม ปตท. ที่อ.แม่สอดเราสามารถหาซื้อเสบียงกันได้  เพราะหลังจากนั้นจะเจอแต่ป่าๆๆๆ และจะได้ไม่ต้องเสียเวลาออกมาซื้ออีก  เพราะรีสอร์ทแต่ละที่ต้องเดินทางเข้าขึ้นไปบนเขา  หมูน้อยจึงขอแนะนำค่ะ

       อย่างที่สาม  รองเท้า  รองเท้านี่เป็นอะไรที่สำคัญเอามากๆสำหรับการเดินทางในทริปนี้  เนื่องจากว่าหมูน้อยได้ประสบการณ์อันลึกซึ้งมาแล้วค่ะ  เพราะว่าหมูน้อยลืมเอารองเท้ารัดส้นไป(น่าเจ๊บใจตัวเองเป็นที่สุด)  หากจะเป็นรองเท้ารัดส้น  ให้เลือกรองเท้าที่มีดอกยางใหญ่ๆนะคะหรือรองเท้าผ้าใบ(อย่างที่โอเชี่ยนสมายเขาแนะนำ) แต่รองเท้าผ้าในมีข้อเสียอยู่อย่างนึงค่ะคือเวลาเปียกน้ำจะทำให้รองเท้าหนักและแห้งยาก  หมูน้อยขอแนะนำรัดส้นค่ะเนื่องจากว่าสะดวกและแห้งเร็ว  เพราะว่าต้องเดินลุยน้ำและโคลน  สะดวกต่อการทำความสะอาดด้วย เนื่องจากว่าสภาพถนนเป็นดินและโคลน  อีกอย่างฝนตกตลอกทางเลยค่ะ  หนักบ้างเบาบ้าง  ตามอารมณ์หรือสภาพอากาศนั่นเอง

อย่างที่สี่   เสื้อกันฝน  อันนี้สำคัญไม่ต่างจากรองเท้าที่รักเลยค่ะ  เพราะว่าฝนจะตกตลอดทาง  ไม่มีแดดเลย  แต่ต้องเป็นเสื้อกันฝนที่ไม่หนักนะคะ  เนื่องจากว่าเราเดินขึ้นเขา  ลำพังตัวเราเองก็หนักอยู่แล้ว  หากเสื้อกันฝนหนักอีกคงแย่แน่  ควรเลือกเสื้อกันฝนที่มีน้ำหนักเบาและสะดวกในการพกพานะคะ(ในห้างมีขายอันละ 17 บาท เบาดีที่สำคัญถูกด้วย)

 อย่างที่ห้า  เสื้อผ้า  เสื้อผ้าที่เราสวมใส่ในการเดินป่าครั้งนี้ควรเป็นผ้าที่เบาและแห้งง่ายเช่นผ้าฝ้าย เพื่อไม่ให้ตัวเราชื้นและเราก็จะได้สบายตัวด้วยค่ะ  สำหรับผู้หญิง  เสื้อก็อาจจะเป็นเสื้อแขนกุดหรือสายเดี่ยวก็ดีค่ะ(แห้งง่ายดี)  ส่วนกางเกงควรจะเป็นกางเกงห้าส่วนหรือสามส่วนก็ได้ค่ะ  ไม่ควรเป็นกางเกงขายาวลากดิน  เพราะบางทีเราเลอะโคลนเราจะได้ล้างสะดวกดี  และไม่ควรเป็นกางเกงขาสั้นมากเกินไปนะคะ(เดี๋ยวขาไม่สวยเพราะว่าโดนกิ่งไม่เกี่ยว)  ส่วนคุณผู้ชายคงไม่ต้องอะไรมาก  เสื้อก็เป็นผ้าที่แห้งง่ายๆ  กางเกงขาสามส่วนหรือห้าส่วนก็แล้วแต่ตามใจชอบค่ะ  อากาศเย็นนิดหน่อยโปรดเตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วยนะคะ

  อย่างที่หก     ยากันยุง  เนื่องจากว่าป่ากะยุงเป็นของคู่กัน  เพราะฉะนั้นเราต้องเตรียมยากันยุงไปให้ได้  ยุงมีอยู่ทุกที่ในโลกโดยเฉพาะที่ชื้นๆแบบผืนป่า  สังเกตได้หากฝนตกไปสัก 6-7 วัน  ยุงก็จะออกมาโบยบิน  หากินของคาว(ตัวอย่างเช่นเลือดเราไงคะ)นั่นคือระยะฟักตัวของไข่  และที่อ.อุ้มผางฝนตกทั้งวันทั้งคืนยุงก็เลยมีทั้งวันทั้งคืนค่ะ  ยิ่งช่วงที่เราเดินขึ้นเขาลงเขาไปน้ำตกนั้นยุงจะเยอะเอามากๆ  ส่วนใหญ่ที่หมูน้อยเห็นและโดนกัดนั้นเป็นยุงลยค่ะ(ยุงลายเป็นสาเหตุของไข้มาลาเลียค่ะ)  พี่ที่พายเรือมาส่งเราก่อนเดินขึ้นเขา  เค้าบอกให้ระวังยุงเป็นอย่างยิ่ง  เพราะช่วงที่ล่องแพไม่มียุงมาเกาะแกะ  เค้ากลัวเราจะชะล่าใจอะค่ะ  และเตือนด้วยความเป็นห่วง

       อย่างที่เจ็ด   เป้  เป้ใส่ของส่วนตัวที่เราจำเป็นต้องพกไปค่ะ  ใครอย่าได้เอากระเป๋าถืออันไฮโซไปเชียวนะคะ  เพราะว่ามันจะเป็นภาระเอามากๆ  เป้แบบสะพายหลังนี่ล่ะค่ะดีที่สุดแล้ว  เผื่อบางทีเราต้องใช้ไม้เท้า(หาตัดเอาจากกอไผ่แถวนั้น)พยุงหุ่นสวยๆของเราขึ้นเขา  จะได้ไม่แกะกะไง

  อย่างที่แปด  เงินบาท  เห็นแบบนี้แล้วอย่าคิดว่าไม่มีอะไรขายบนนั้นนะคะ  เค้ามีร้านขายของชำนะคะ  มีทั้งขนม น้ำ  เบียร์  ถ่าน  หรือแม้กระทั่งรองเท้าแตะค่ะ(อันนี้หมูน้อยชอบเพราะว่าหมูน้อยใส่ผ้าใบไป ฮือๆก็ผ้าใบเปียกนี่นาแถมเลอะโคลนอีกตะหาก) และที่สำคัญเอาไว้ให้ติปลูกหาบค่ะ  คิดดูสิคะเราเดินตัวเปล่าเรายัง เ-ห-นื่-อ-ย ขนาดนี้  ลูกหาบเค้าแบกกระสอบหนักตั้ง 40 กว่าโล  เพื่อที่จะแบกเสื้อผ้าที่เราแพ็คมาบวกกับเต้นที่เค้าแบกมาให้เรานอน  คิดเอาเองว่าเค้าจะเหนื่อยขนาดไหน  เราควรให้ค่าเหนื่อยเล็กๆน้อยๆกะเค้าบ้าง(แต่ขอบอกขนาดเค้าแบกหนักกว่าเราเค้าเดินแซงเราอะโห...ทึ่งจริงๆเยยเหลือเชื่อแข็งแรงเอามากๆ)

  อย่างที่เก้า  กล้องถ่ายรูป  ขอบอกเลยนะคะว่าให้เอาถุงไปด้วย(ทัวร์ของโอเชี่ยนสมายเค้ามีบริการให้ค่ะเรื่องถุงเนี่ย)  เพราะว่าหากอยากจะถ่ายน้ำตกต้องเอากล้องใส่ถุงไว้  เนื่องจากว่าละอองน้ำที่ตกลงมาจากน้ำตกทีลอซูนั้น  จะทำให้กล้องเราเปียกได้นะคะ  ขนาดตัวเราเองยังเปียกไปหมดเลยค่ะ  ดูจากในรูปได้ที่เป็นสีขาวนั้นไม่ใช่ฝนที่ตกนะคะ  แต่เป็นละอองน้ำตกค่ะ  หากว่ามองอยู่จากที่เราตั้งเต้นท์กันนั้นเราจะเป็นเป็นขาวๆคล้ายเมฆฝน  แต่จริงๆนั้นเป็นละอองน้ำตกค่ะ  คิดเอาเองนะคะว่าขนาดไหน  และที่สำคัญเวลาเราเดินขึ้นเขาถึงยอดเขาเราสามารถเก็บภาพเป็นที่ระลึกได้ว่าเราขึ้นเขามาสูงขนาดไหน โอ!พระเจ้าจ๊อด...มันยอดมาก  เหลือเชื่อว่าเราเดินขึ้นเขาได้สูงขนาดนี้เลยหรือเนี่ย

         อย่างที่สิบ  ไฟฉาย  ต้องเลือกแบบเล็กๆเลยนะคะ  เนื่องจากว่าหนักค่ะ ฮ่าๆๆๆ เอาไว้ไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน(เดินไม่ถึงห้องน้ำสักทีก็ป่าแถวๆนั้นละกัน)  ข้ออ้างก็คือ  ฝนตกนี่นา เปียกด้วย(ฝนตกตั้งแต่มาจนกระทั่งกลับ) ไหรือใครจะไม่เอาฟฉายใครไม่เอาไปก็ได้นะ  แล้วแต่ความสะดวกของแต่ละคน  บางคนมีไฟแช็คก็เกินพอแล้ว

         อย่างสุดท้าย   สำคัญมากถึงมากที่สุดคือ  ใจ  ใจค่ะใจดวงโตๆของเรานี่เอง(หรือใจของคนรู้ใจก็ดีนะคะฮิๆ)  ใจสู้ซะอย่าง  สบายอยู่แล้วค่ะ  ไม่ต้องใช้อะไรมากมาย สู้ๆๆๆๆๆ(สู้เพื่อทีลอซู)

    การเดินทางทริปนี้  ทำให้ได้ประสบการณ์อะไรมากมายหลายอย่าง เช่น น้ำใจเพื่อนมนุษย์  การใช้ชีวิตแบบพอเพียง  เห็นวิถีชาวบ้านที่มีชีวิตที่มีความสุข  ความสุขของเค้าคือธรรมชาติหากเราได้อยู่กับธรรมชาติแบบเค้าบ้างก็คงจะดีนะคะเพื่อนๆ   แต่หากเราไม่รักษาผืนป่าธรรมชาติของเรานั้นเราก็จะไม่มีป่าให้เดินกันในอนาคต  เพราะฉะนั้นช่วยกันอนุรักษ์ป่าต้นน้ำของเราไว้นะคะ  อย่าทำลาย  หมูน้อยได้เห็นขยะข้างทางที่นักท่องเที่ยวเค้าทิ้งไว้  ก็เลยอยากจะฝากเรื่องนี้นิดนึงค่ะ  หากเราต้องการที่จะทานอะไรก็แล้วแต่ขอให้ทิ้งลงถังขยะกันนะคะ  ฝึกเป็นนิสัยที่ดีของคนไทยนะคะ  ธรรมชาติจะได้อยู่กะเราไปนานค่ะ

     หมูหิน.คอม จะพาเที่ยวแบบนี้ติดตามชมตอนต่อไปนะคะ  ว่าเราจะไปที่ไหนของ จ.ตาก อีกค่ะ  ใครมีที่แนะนำสามารถเมล์มาบอกได้นะคะ