ไปเลยกันมั้ย .. จะไปก็รีบไป ไปเที่ยวเลยแล้วสบาย เดี๋ยวพี่พาไปเที่ยวเลยๆๆๆ... วันนี้เราจะพาเพื่อนๆชาวหมูหินไปเที่ยวจังหวัดเลยกันนั่นเอง ไม่รู้ว่าจะติดใจอะไรกันนักหนาแต่ว่างเป็นไม่ได้ต้องมาเที่ยวเลยทุกที วันนี้เราก็มากันที่จังหวัดเลยอีกครั้ง รอบที่ 3 แล้วในปีนี้ทั้งมากับทริปทัวร์ต่างๆที่ผ่านมาผ่านไป แต่วันนี้เราจะไม่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปแน่นอนเพราะเราตั้งใจมา วันนี้เราจะมาเที่ยวเชียงคานกันเพื่อจะมาดูความเปลี่ยนแปลงว่าหนึ่งปีเต็มๆที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนแปลงกันไปบ้างและเพื่อนำภาพบรรยากาศ เชียงคานมาอัฟเดจให้เพื่อนๆได้เห็นกันก่อนใคร ก่อนจะเข้าฤดูหนาว ฤดูแห่งการท่องเที่ยว เพื่อเป็นข้อมูลให้เพื่อนๆได้ดูกันถ้างั้นไม่รอช้า ไปเลยกันเลย ...

วันนี้หมูหินพาเที่ยวแบบลุยๆ เดินเที่ยวกันที่ถนนศรีเชียงคาน ชมบรรยากาศบ้านไม้ชายโขง สัมผัสกลิ่นไอของความเก่าแก่มีมลขลังชวนให้หลงไหล หลังจากที่ปีที่แล้วเราได้มาเที่ยวกันแล้วเรียกว่าเที่ยวแบบเจาะลึกกันเลยที่เดียวร้านไหนสวยร้านไหนโดดเด่นน่าสนใจเป็นอันต้องเก็บภาพเก็บบรรยากาศมาฝากกันเดินไปเดินมาจนเจ้าของร้านแถวนั้นคุ้นหน้าคุ้นตาคิดว่าเป็นคนแถวนั้นไปแล้ว เพราะไปบ่อยมากวันนี้อากาศดีว่างๆไม่รู้จะทำอะไรดีหยิบกล้องมาเช็ดๆถูๆ ถูไปๆมานึกว่าเป็นตะเกียงวิเศษ..

               เมื่อกล้องพร้อมแล้วกิเลสก็เริ่มเกิด จะไปไหนดีน้า..? เปิดหน้าเว็ปดูดูไปดูมาก็ได้เรื่องเลย ได้เรื่องเลยก็ต้องไปเลยใช่มั้ย (ใช่ซิ..ตอบตัวเอง) พร้อมกับเตรียมเสื้อผ้านิดหน่อยแล้วก็ออกเดินทางกันทันที ใช้เวลาไม่นานนัก 5 ชั่วโมงกว่าๆ ก็มาถึงแล้วเชียงคาน ถ้ามา บขส.อาจจะนั่งกันเบื่อไปเลยทีเดียว มาถึงวันนี้อากาศดีใช้ได้ อากาศดีในตอนนี้หมายถึงฝนไม่ตกก็ดีมากแล้ว ไม่รอช้าเราก็รีบเดินสำรวจกันทันที ถ้าใครจะเช่ารถจักยานซักคันก็ได้นะวันละ 50 บาท แต่เราเลือที่จะเดินเพราะว่าขี่จักรยานคงจะถ่ายภาพไม่ถนัดเพราะว่าถ่ายภาพกันตลอดทางทีเดียว หนึ่งปีผ่านไปมีความเปลี่ยนแปลงไปบ้างพอสมควรร้านค้าต่างๆที่สร้างขึ้นมาใหม่ และอีกหลายๆร้านที่กำลังก่อสร้าง คาดว่าจะเร่งสร้างให้ทันช่วงฤดูการท่องเที่ยวในปลายปีนี้ แต่ความประทับใจในครั้งนี้รู้สึกว่าไม่ประทับใจเท่าครั้งแรกที่มา เพราะเริ่มรู้สึกว่าจะเยอะเกินไปแล้ว ความมีเสน่ห์ของเชียงคานเริ่มถูกบดบังลงไปทุกทีๆ บ้านที่เป็นบ้านไม้เก่าๆที่ชวนหลงไหลในลวดลายธรรมชาติของไม้ กลับถูกนำสีมาทาทับบดบังความงดงามไปซะ